Over de veertigdagentijd

In een wereld in beroering, of we nu jong of oud zijn, rijk of arm, waar we ons ook bevinden op onze christelijke levensweg, worden we op een mysterieuze aangeraakt door de liefde van God. Diep in ons hart kunnen we Gods liefde ontwaren als we ons voldoende inkeren, en ons daarbij Hem ontwaren. Op weg naar Pasen bieden we een selectie teksten aan uit de grote christelijke traditie, die ons begeleiden op die veertigdaagse tocht.

Met behulp van teksten gekozen en becommentarieerd door pater Max Huot de Longchamp van het Centrum Sint-Jan van het Kruis, wordt de lezer uitgenodigd om de tijd van voorbereiding en viering van Pasen te ervaren als een aangename retraite thuis, "in de school van de heiligen".

De auteur, Pater Max de Longchamp is specialist van Sint Jan van het Kruis en priester van de Sociëteit van het Apostolisch Leven naar dezelfde heilige genoemd. Toegewijd aan christelijke spirituele vorming, heeft hij de afgelopen 25 jaar talrijke wetenschappelijke en pastorale publicaties op dit gebied geschreven.

Ga naar de inleidende pagina van de veertigdagentijd

of ga naar het overzicht van de beschikbare bezinningen

Vervolg van Zaterdag in de 2e week van de veertigdagentijd, 7 maart 2026

Vrijwillig hebben Adam en Eva zich van God gescheiden, vrijwillig heeft Jezus ons in de dood vervoegd, die wij slechts gedwongen tegemoet gaan:

Als mens kon Onze Heer sterven en ook niet sterven, want al is het een algemene wet dat iedere mens sterft, toch kon Hij van deze wet uitgesloten worden omdat in Hem geen zonde was. Maar Onze Heer heeft zich helemaal niet van dit voorrecht willen bedienen en Hij heeft een vergankelijk en sterfelijk lichaam aangenomen. Hij is mens geworden om Verlosser te zijn, Hij heeft ons willen verlossen door te lijden en te sterven, en wat wij door onze ongerechtigheid verdienden, heeft Hij op zich willen nemen, in Zijn heilige mensheid en in heel de gestrengheid van de gerechtigheid.

Heilige Franciscus van Sales, Sermoen van 25 maart 1622

Zijn uur was nog niet gekomen, het uur waarin Hij zich ter dood wou laten brengen. Hij kende het ogenblik waarop Hij moest sterven, Hij had al wat over Hem voorspeld was, voor ogen en verwachtte de vervulling van alle profetieën die vóór Zijn lijden moesten gerealiseerd worden. Nadat deze zouden bewaarheid zijn, zou het uur van Zijn lijden slaan, als consequentie van Zijn keuze, en niet door blinde noodzakelijkheid.

De twee dieven die naast Hem gekruisigd werden, zijn zij gestorven wanneer zij het wilden? Zij waren door het lichaam gebonden, omdat zij het niet geschapen hadden: de kruisiging verlengde hun kwellingen omdat zij geen heer waren over hun pijnen. Maar de Verlosser, Hij heeft in de schoot van een maagd een lichaam aangenomen wanneer Hij het wou; Hij kwam onder de mensen wanneer Hij het wou, Hij heeft Zijn lichaam verlaten wanneer Hij het wou: dat alles was bij Hem een effect van macht, niet van noodzaak. Hij verwachtte dit uur dus en moest het geenszins ondergaan uit dwang: Hij had er vrij voor gekozen, als het meest geschikte, om eerst te voltrekken wat vóór Zijn dood moest gebeuren. Zou het lot Hem fataal veroordeeld hebben – Hem, die trouwens gezegd heeft: “Ik heb macht om mijn leven te geven en het terug te nemen; niemand neemt het van Mij af, maar Ik geef het zelf en Ik neem het terug”?

Daarom moeten wij dankbaar zijn zowel voor Zijn goddelijke macht als voor de goedheid waarmee Hij onze zwakheid is komen delen.

Heilige Augustinus, Verhandeling 37 over de heilige Johannes

(Traité 37 sur saint Jean)

Digitale bijdragen

Via YouTube worden regelmatig filmpjes beschikbaar gesteld. Daardoor wil de vereniging ook mensen te hulp komen met middelen die de moderne media tegenwoordig mogelijk maken.

Momenteel kunnen ze enkel via deze website gevonden worden, en worden ze niet voorgesteld aan mensen die op YouTube surfen of opzoekingen doen.

Benieuwd? Ga een kijkje nemen