Vervolg van Vrijdag in de 1e week van de adventstijd, 4 december 2026

Als men in zwakheid en kleinheid lijdt, zonder veel moed, alsof men door zijn kwaal overstelpt wordt en er haast genoeg van krijgt, zich erover beklaagt en zich overgeeft aan de opstandigheid van de natuur, weet dat dit een heel grote genade is omdat men dan lijdt met nederigheid en een klein hart en niet zoals wanneer men enige moed en kracht zou voelen, voelbare afkeer zou hebben, en het hart zich daardoor zou opblazen: zonder dat men het merkt zou men vervuld zijn van zelfvertrouwen, innerlijk hoogmoedig en zelfingenomen, in plaats van zwak en klein voor God, vernederd en helemaal verontrust omdat men zo zwak is om te lijden.

Dit is een vaste waarheid, heel vertroostend, zeer verborgen, geheel innerlijk en weinig gekend. Denk er bij elke gelegenheid aan wanneer u bij de smart van kruisen en lijden ook uw zwakheid voelt, en toch altijd boven uzelf in vrede en eenvoud wilt al wat God wil.

Zoals ziekte of iedere andere beproeving een minimum aan concentratie die voor het gebed noodzakelijk lijkt, moeilijk of zelfs onmogelijk maakt, denkt men dikwijls dat de beproeving een belemmering voor het geestelijk leven vormt. In feite doet zij integendeel de louter psychologische vurigheid overstijgen, ten gunste van een geloof dat veel radicaler en werkelijk bovennatuurlijk is:

Als u de ingekeerdheid die u denkt een beetje verloren te hebben, terug wilt vinden, doe dan helemaal geen inspanning om ze voelbaar en actief terug te winnen: wees ermee tevreden passief te zijn. Deze passiviteit is rust op de bodem van het hart, een vrij innerlijk ontdaan van de uiterlijke dingen van deze wereld. Dan is God niet zozeer het onderscheiden voorwerp van onze gedachten dan wel het levensprincipe dat onze bezigheden regelt. Zo zal u bijna voortdurend tot dit eenvoudig innerlijk gebed terugkeren dat erin bestaat innerlijk te zwijgen, iedere gedachte achterwege te laten, in plaats van de gedachten die komen te bestrijden en de gedachten die niet komen te zoeken.

Maar, zal u zeggen, wat zal er na dit of dat van mij geworden? Wel, dit: ik weet het niet en wil het niet weten, want ik zou heel boos zijn als ik mij zou onttrekken aan die zalige toestand van overgave die mij in een volledige en absolute afhankelijkheid van God laat. Dag na dag leven, uur na uur, ogenblik na ogenblik, zonder mij over de toekomst zorgen te maken noch over de dag van morgen.

Jean-Pierre de Caussade, Lettre spirituelle

(Geestelijke brief)

Digitale bijdragen

Via YouTube worden regelmatig filmpjes beschikbaar gesteld. Daardoor wil de vereniging ook mensen te hulp komen met middelen die de moderne media tegenwoordig mogelijk maken.

Momenteel kunnen ze enkel via deze website gevonden worden, en worden ze niet voorgesteld aan mensen die op YouTube surfen of opzoekingen doen.

We proberen wekelijks een nieuwe digitale bijdrage te leveren, die niet al te lang duurt zodat het haalbaar is om er tijd voor te vinden binnen het drukke leven van velen onder ons. Deze regelmaat zal niet altijd haalbaar zijn, maar we streven ernaar.

Ter gelegenheid van het feest van Lichtmis op 2 februari hebben we rond dat thema gewerkt.

Later zal de reeks rond de brief van Sint-Bernardus aan de Kanselier en Kardinaal Hemericus verder uitgewerkt worden.

Eveneens zal een reeks rond het boekje van Thomas van Kempen over de "De Navolging van Christus" uitgewerkt worden en stuk per stuk beschikbaar gesteld worden.

Bekijk onze reeks over lichtmis

Hier vind je de andere videobijdragen