Vervolg van Kerstmis, 25 december 2026

Het kind blijft daar dag en nacht; dag en nacht is de stal open. Hij is er als een bloem in open veld; eender wie langs één van die veldbloemen gaat, is vrij er de pracht van te bewonderen, de geur van op te snuiven, of ze zelfs te plukken. Zo is het ook met Jezus in de kribbe. Niet iedereen komt naar hem, maar iedereen zou naar hem kunnen komen, en wie zou komen, zou ontvangen worden. De bezoeker die de durf heeft om het kind te vragen, zou het in de armen kunnen nemen zonder dat het weerstand biedt. Het kruis waarop Onze Heer totaal overgeleverd is, maakt hem voor ons niet even toegankelijk. Ware het graf niet gesloten en verzegeld, dan zou het mysterie van de graflegging in dit aspect gelijk zijn aan het mysterie van de heilige kindsheid. Maar eigenlijk geeft alleen de Eucharistie ons heel het kind Jezus, en wel in overvloed. Ah! Hoeveel analogie is er tussen de kribbe en het altaar! Zij zijn als de twee armen van de oneindige liefde, uitgestrekt om heel de mensheid te omarmen.

Charles Gay, 19^e Élévation

(19^e Verheffing)

Wie heeft Jezus tot zijn kribbe toegelaten? Het is wel opmerkelijk dat alleen diegenen gekomen zijn die door een stem uit de hemel of een wonderbaar teken werden geroepen. Dat leert ons dat om de innerlijke weg te gaan, waarvan de kribbe ons het begin toont, een goddelijke roeping nodig is en dat niemand hem uit zichzelf kan gaan. Wij kunnen wel enige voorbereidselen op deze roeping treffen. Daarom moet onze ingesteldheid dezelfde zijn als die van de herders en de wijzen.

Wij dienen dus eenvoudig te zijn, arm van geest, klein als herders; een groot rechtschapen hart hebben zoals zij; in onschuld leven of absoluut afgescheiden van de zonde. Gewoonlijk roept God mensen van gewone afkomst tot het innerlijk leven, die een alledaags en teruggetrokken leven leiden, mensen die in de wereld ongekend en geminacht zijn. Daarenboven waken herders zelfs in de nacht over hun kudden, wat erop wijst dat waakzaamheid en oplettendheid op zichzelf, vreze des Heren, het vluchten van gelegenheden tot zonde, een fijngevoelig geweten, ons voorbereiden op de roeping tot de hemel. Zij hadden aandacht voor de toespraak van de engelen; zij deden het zonder nadenken of redeneren met geloof; zij lieten alles achter en vertrokken onmiddellijk om het pasgeboren Kind te gaan zien.

In de persoon van de wijzen, worden ook groten en geleerden naar de kribbe geroepen, maar nederige groten, aan alles onthecht, bereid alles op te offeren om Gods roeping te beantwoorden; geleerden zonder zelfvoldaanheid, zonder zelfgenoegzaamheid, volgzaam aan het goddelijk licht, waar tegenover zij alle redeneren doen zwijgen.

Jean-Nicolas Grou, Manuel des âmes intérieures

(Handboek voor innerlijke zielen)

Digitale bijdragen

Via YouTube worden regelmatig filmpjes beschikbaar gesteld. Daardoor wil de vereniging ook mensen te hulp komen met middelen die de moderne media tegenwoordig mogelijk maken.

Momenteel kunnen ze enkel via deze website gevonden worden, en worden ze niet voorgesteld aan mensen die op YouTube surfen of opzoekingen doen.

We proberen wekelijks een nieuwe digitale bijdrage te leveren, die niet al te lang duurt zodat het haalbaar is om er tijd voor te vinden binnen het drukke leven van velen onder ons. Deze regelmaat zal niet altijd haalbaar zijn, maar we streven ernaar.

Ter gelegenheid van het feest van Lichtmis op 2 februari hebben we rond dat thema gewerkt.

Later zal de reeks rond de brief van Sint-Bernardus aan de Kanselier en Kardinaal Hemericus verder uitgewerkt worden.

Eveneens zal een reeks rond het boekje van Thomas van Kempen over de "De Navolging van Christus" uitgewerkt worden en stuk per stuk beschikbaar gesteld worden.

Bekijk onze reeks over lichtmis

Hier vind je de andere videobijdragen